LAATST TOEGEVOEGDE AGENDAPUNTEN BOVENAAN:

Hommage aan Jean-Marie Bottequin

in verbondenheid met Hilde Braet, Hans De Greve, Benny De Grove, Patrick Dekeyser, Michèle Francken en Norbert Maes

expo | Gent | van 10 tot 25 maart 2018
http://www.zebrastraat.be
Er zijn zo van die momenten die ons persoonlijk tot het uiterste van onszelf brengen. Scènes waarin onze emoties overstag gaan en onze fascinatie verlammend werkt. Iedereen voelt zijn eigen emoties en dat drukt zijn stempel op ons. Er zijn maar zeer weinig kunstenaars die het buitengewone talent bezitten om precies deze momenten voor de eeuwigheid vast te leggen. Jean-Marie Bottequin is er één van

Zijn geboorte was al een bijzondere gebeurtenis. We zijn in 1941, in België. Zijn hoogzwangere moeder loopt moeizaam te voet naar de kliniek, ondanks de avondklok. Ze wordt door Duitse wachters beschoten en op dat eigenste ogenblik ziet hij het levenslicht, midden op straat. Zijn eerste vier levensjaar situeren zich tijdens de oorlog, en hij brengt ze door, meer verborgen dan in vrijheid. De angst van zijn ouders was altijd voelbaar aanwezig. Dit begin beïnvloedt zijn hele verdere bewogen leven, en vele historische gebeurtenissen vormen het onderwerp van zijn foto's. Misschien is het de eeuwig grijze lucht die heel vaak te vinden is boven België die men herkent. De conflicten tussen België en Duitsland. Sommige afbeeldingen herinneren aan oorlogsscènes en de gruwel van de concentratiekampen. Soms laat het ons sprakeloos, en toch heeft elk kunstwerk een magische esthetiek. Deze magie belichaamt het naakte kwetsbare lichaam. In een prachtige enscenering, die ons doet denken aan een theaterpodium, laat Jean-Marie Bottequin ons hele stukken zien uit zijn bewogen en opvallende leven. Het weerspiegelt zijn liefde voor het klassieke theater en vooral de pantomime, die hij leerde bij Marcel Marceau en diens leraar Etienne Decroux, en die hij later steeds opnieuw ten tonele voert. Via ensceneringen creëert deze buitengewone kunstenaar een perceptie die uitstijgt boven de gangbare normen en de dagdagelijkse banaliteit.

Jean-Marie Bottequin gebruikt zijn werken als gedenktekens voor gebeurtenissen die niet mogen worden vergeten. Wellicht is het ook een speciale therapie voor hem, en we voelen het helend effect van zijn foto's. Hij fotografeert niet wat hij ziet, maar geeft eerder zijn reeds vooraf gemaakte, vaak gedroomde, picturale heel persoonlijke scène weer die voor ons buitenstaanders moeilijk te begrijpen is.

Een bijzonder kenmerk vormt het prachtige naakte vrouwenlichaam. Natuurlijk bekijkt Jean-Marie het als man, en toch voelt men zijn diepe verering. Hij ziet in de vrouwelijke vorm alles wat een echte vrouw belichaamt.

Hij maakte er een fotografische weergave van om het voor ons zichtbaar te maken. Het is deze sprankelende erotiek, de gepassioneerde wilde natuur van het "vrouwelijke". We kunnen de diepe wortels voelen die de vrouw heeft met "Gaia", de Oermoeder. We ruiken de aarde die vele lichamen bedekt en proeven van het zand dat over de huid van de naakte vrouw is verspreid. Sommige foto's brengen ons in verwarring, en toch voelen we de kwetsbaarheid van de vrouwen die tegelijkertijd zo onuitsprekelijk sterk en krachtig zijn. Het zijn de tegenstellingen tot en de samensmelting met alles wat bestaat.

We ervaren de vriendelijkheid die eruit blijkt. We zien de wijze oude vrouw, de heelster, die in elke vrouw zit. We zien de angst, het leven en de dood. Elk model straalt een andere ziel uit en we herkennen hun schaduwen en hun licht, die Jean-Marie Bottequin vakkundig voor ons in scène zet.

Elke enscenering getuigt van een persoonlijke benadering van het model. Men kan haar tederheid, haar naaktheid, haar sterkte en haar zwakte zien. En het is werkelijk uniek en sensationeel, hoe een fotograaf, een man, zoiets kan te voorschijn toveren. Hij toont ons de oermoeder die in elke echte vrouw huist.
 
Er kan veel meer over hem geschreven worden, maar soms kunnen woorden niet uitdrukken wat afbeeldingen of foto's ons vertellen.

Dus laat ons een duik nemen in de wereld van Jean-Marie Bottequin.

Dompel uzelf onder in zijn kunstwerken, laat uw gevoelens de vrije loop, en beoordeel niets of iemand.

U zal zich afvragen wat u zal voelen en ontdekken, diep in uw hart.