Reeds als kind was ik gepassioneerd door pure uitingsvormen zoals beeld, klank en woord. De combinatie van dit alles trachtte ik terug te vinden in poëzie, muziek, film, ontwerp, lay-out en schilderen. Oorspronkelijk schreef ik gedichten. Na het zoeken van een uitgever en tal van positieve reacties verschenen enkele van deze gedichten in diverse alternatieve magazines.
Tot op heden ben ik constant op zoek naar linken tussen woorden beeld, tussen ratio en uitdrukkingsvorm en dito manier van voorstellen. “Een ogenblik, een woord, een beeld; ontdaan van zijn ballast, verhuld in pure schoonheid, zonder schroom, zonder omwenteling ... “ Schilderen is voor mij dan ook als een latent aanwezige drang of dwang, een experiment in vrijheid, loslaten van maatschappelijk bepaalde visies. Mijn composities zijn als illusies, woorden op een doek gebrand, verf en doek als metafoor voor dat wat ik niet altijd onder woorden kan brengen, wat niet te kaderen of te becijferen valt. Hierbij blijkt vooral de compleet eigen uitingsvorm belangrijk, het is hierbij dan ook de pure expressievorm die primeert. Zelf beschrijf ik het nog het liefs als volgt: “Ik schilder, als manifest … een open vraagstelling, een kanttekening … bij wat er zich afspeelt rondom mij ... Re-action Painting” De laatste jaren werk ik binnen dit kader aan een reeks werken die ik bestem als “abstract expressief”.
Citaat rond werkwijze en visie: “Mijn werken zijn als momentopnamen, ze ontstaan vanuit een irrationele spontaniteit waarbij experiment en gevoel centraal staan. Dit alles wordt verwerkt in olieverfcomposities met grafische componenten.”
(Ben Nys, alias Bez)