"In de schilderijen van Souli Boussiou staat de naakte mens centraal. In “melancholische”, maar tegelijkertijd expressieve kleuren schildert ze eenzame – vooral vrouwelijke – figuren die zich bewust zijn van hun kwetsbaarheid en zowel uitdagende onrust alsook ingetogenheid en erotiek uitstralen. De themakeuze is eerder introspectief. Het vrouwelijke lichaam met uitgesproken ronde vormen meestal gezien uit de rug, heel licht, transparant en fragiel (laagjes met drippings) of juist grof en brutaal. De omgeving is totaal onbelangrijk. De figuren zijn eenzaam (een figuur alleen) en het klimaat is eerder uitbundig met intens gebruik van contrasterende en/of complementaire kleuren."