VISIE: Mijn architectuuropleiding  heeft ongetwijfeld een onmiskenbare invloed gehad op mijn werk. Naast de keuze voor o.a. het architectuurthema , resulteert de specifieke benadering van een fotografisch beeld – dat aan de basis ligt van elk werk – in een beheerste schildermethodiek. Telkens wordt het beeld geanalyseerd tot een patroon van vlakken en lijnen dat in een later ontwerpproces op een impulsieve maar weloverwogen manier naast elkaar worden gepositioneerd.

Vaak staat de menselijke figuur centraal binnen de conceptualisering van een werk. De mens in al zijn gedaantes wordt vanuit verschillende invalshoeken benaderd: de mens als acteur op het initieel witte doek, als toeschouwer, als schilder en in het recente werk als ‘ de grote afwezige' … De blik van de toeschouwer wordt afgeleid naar een ruimte buiten het doek. Tussen toeschouwer en werk ontstaat daardoor een sfeer van vervreemding . De afwezigheid van een perspectiefpunt binnen het werk in combinatie met een onnatuurlijke kleurgebruik en een onrealistische schaduwwerking wekken vaak de indruk dat de toeschouwer hier heel bewust wordt misleid in zijn perceptie. De ware intentie van een werk —mocht deze dan bestaan— is zelden te achterhalen en schept ruimte voor interpretatie.

Het constante zoeken naar de ware betekenis en de positie van de mens, speelt zich af binnen zijn omgeving, de ruimte, de architectuur, het interieur, de stad… Ergonomie en architectuur gaan hier hand in hand en leiden tot een boeiende confrontatie.

Binnen het werk is een duidelijke dualiteit te zien. Het contrast tussen de grootschaligheid van een detail en de kleinschaligheid van de oneindige ruimte, vergen een eigen benaderingswijze die zich vertaalt in een variërende verftextuur, de monotonie & monochromie van het kleurenpalet en de rijkdom van glans in schril contrast met het vaak magere penseelwerk. Het medium ‘verf' wordt in al zijn gedaantes maximaal uitgebuit.

Binnen het werk is een boodschap geen conditio sine qua non. Veel belangrijker is de manier hoe een ganse reeks van formele kwaliteiten van een fotografisch beeld op een schilderkundige wijze wordt vertaald volgens de regels van de kunst, soms louter omwille van de vormesthetiek of de compositie, soms gewoon omwille van de techniek of de kleur op zich. Schilderkunst hoeft in mijn geval geen welomschreven definitie.