"De actuele werken van Mia De Vos zijn de vruchten van een drang om emotionele ervaringen te verwerken, te bewerken en vorm te geven – to contain them – in keramische objecten. De containers zijn de metaforische dragers van, als 't ware, gestolde emoties die op een aanklampende en beklijvende wijze heen en weer schommelen tussen enerzijds herinneringen aan wat verloren ging: de kindertijd, en anderzijds volwassen verlangens die nimmer het gemis kunnen in- of opvullen. In die zin is het een paradoxale proeve van de pendel en pendule van de onmogelijkheid, van wat niet kan, van wat mogelijk niet mag. De materiële container vat het onhoudbare verlangen net niet. De nostalgie van gemiste kansen vloeit uit de kwetsuren. De emotionele ervaringen raken meerdere aspecten van een heel persoonlijke leefwereld en krijgen vorm in tastbare, be-leefde materiële vormen met een grote sensualiteit. Dat tactiele, die tast-zinnige beleving, wordt al te vaak veronachtzaamd: een eerste gemiste kans. Het sensuele raakt ook aan het thema man versus vrouw, de seksualiteit, de dualiteit: de paradox van de tweede gemiste kans en het niet beteugelbare verlangen. De containers nodigen, net als huid, uit tot strelen. Maar het begrip en de duiding van de ervaringen ontsnappen."