De sculpturen en installaties van de laatste twee jaar worden gepresenteerd onder de noemer '(t)issue'.

Met (t)issue verwijs ik zowel naar het 'cleane - reinigende' als naar het 'vergankelijk - morbide'.
Het morbide, vaak uitgebeeld door organisch dood materiaal, zoals gedroogde tomaten, haar, koffiepads, manifesteert zich bijna op sacrale wijze. Sommige objecten lijken ritueel gebalsemd, andere zouden dan weer net zo goed uit de operatiezaal (atelier?) kunnen komen. Je zou je de vraag kunnen stellen of de tafels onder de objecten hier functioneren als een soort van altaar.
Aan elkaar genaaide, gedroogde tomaten worden de lederachtige huid van een sculptuur, beladen van sfeer door zijn 'onfrisse' oppervlak, vormeloze massa's en doorleefde kleuren. Toch wil ik tijdig deze soms 'pathetische' objecten met een hoog vanitas gehalte opfrissen en doorprikken door ze te combineren met andere sculpturen en objecten gemaakt van pretentie- en inhoudsloze materialen. Wattenstaafjes, handdoeken en smetteloze plastiek ontpoppen zich tot sculpturen die op zichzelf staan en die qua vorm meer aanleunen bij de moderne beeldhouwkunst. De organische objecten daarentegen, vaak 'amorfer' en 'armer' van samenstelling, vinden meer aansluiting bij de arte povera uit de jaren '70.

(t)issue #4, Sculptuur met wattenstaafjes / elastiek / mixed media, Afm 150X130
(t)issue #22, Koffiepads / Nylons / Mixed media, Afm 60X40
(t)issue #1, Detail sculptuur airco, Mixed media, Afm 100X60
(t)issue #9, Gedroogde tomaat / Windel, Afm 35x45