beniti cornelis

Wie zich laaft aan het oeuvre van Beniti Cornelis, wordt meegevoerd in een wereld die, zo lijkt, in een andere dimensie bestaat. Hij is te omschrijven als een poëet op doek, of beter nog, als een estheet van het litteken. Zijn oeuvre is een dialectisch proces, waarbij emotie en rede, temperament en techniek op elkaar inwerken.

Hij vergaarde heel wat woordenschat en bouwstof waarmee hij intuïtief schildert. Zijn persoonlijke en gelaagde mythologie evolueerde en werd soberder met de jaren. De tijd heeft tegen hem aangedrukt, wat zich vertaalt in een meer etherische toon, met steeds minder aardse vormen.

Wat de bezoeker te zien krijgt, is dat wat resteert aan kwetsuur na een leven lang schilderen. Het is een reis door zijn ziel, een biografie van zijn oeuvre. De oervorm blijft echter, de poëzeie van de deformatie, vertrekkend van een organisch gegroeide kiem.”


Beniti Cornelis vertrekt van een lijn en een vlekje, aanvaardt de ongrijpbaarheid en laat zich leiden door het toeval. In regel zijn titels overbodig in zijn werk. Want het kunstwerk is zijn inziens ‘slechts’ het resultaat van de kunst. Het plezier zit hem in de dingen te zien groeien onder zijn handen, zonder te weten vanwaar het komt.

http://www.beniti-cornelis.com

zonder titel

zonder titel

zonder titel

zonder titel

zonder titel

Foxtrot

White lies

zonder titel

Un jour ailleurs