J. Pierre Vancayseele

Stenen hoeven niet op de dood te wachten en hebben niets anders te doen dan zand, regen of branding, storm en tijd langs zich heen te laten glijden. De schoonheid van stenen vindt zijn fysische oorzaak in slijtagekrachten, breukkrachten en het ontstaan van orde. De poëzie van stenen kan je lezen in hun geometrie. In de grillige tekeningen van de stenen kan je de verbeelding van de natuur lezen. Stenen zijn sporen, herinneringen aan de tijd dat de geschiedenis van de mensheid nog moest beginnen. Sommige vuurstenen of silexstenen vertonen aspecten van menselijke of dierlijke vormen. De poëzie vindt zijn ontstaan niet in de taal maar in de vorm en kleur van de vuursteen. Mijn silex-sculpturen zijn daar getuige van.

 

In mijn schilderijen probeer ik een andere ervaring van tijd dan de kloktijd aanschouwelijk te maken. Het is ook een oproep om terug te keren naar een trager ritme. We lopen onszelf voorbij en verliezen het contact met de totaliteit van de ervaringen. De dichter Leonard Nolens formuleert het als volgt: Laat de tijd je nemen.

http://j-pierrevancayseele.exto.be

Vrouw-pilaar

In gips gepakt

Habitat 2

Habitat 1

Het monument van de lafheid

S├ępulture 2

Vuursteen-loper

Vuursteen-gesokkeld 2

Vuursteen-gesokkeld 1

Vuursteen-Faro

Vuursteen-Vrijheid

Spiegel-Stenen

Balzac

Kooi-man

S├ępulture 1

Eiland

Laat de tijd je nemen

Laat de tijd je nemen

Goya

Velasquez

10 jaar later

Gaza

Delacroix