Mieke Teirlinck

 

 TEA FOR TWO: Mieke Teirlinck & Xavier Tricot

 

De twee bevriende schilders Xavier Tricot en Mieke Teirlinck hebben een uniek oeuvre bij elkaar geschilderd, dat onafhankelijk van elkaar is gegroeid en dat bij nader zicht toch verbazend veel raakpunten blijkt te hebben. Al van bij de aanvang van hun schildersloopbaan werken ze met olieverf en behandelen ze klassieke thema’s, als portretten, stillevens, landschappen en naakten. De wijze waarop ze dat doen, verschilt zowel inhoudelijk als schildertechnisch. Een confrontatie tussen hun beeldtaal in het privé-kader van Villa De Olmen in Wieze (bij Aalst), is een geschikte gelegenheid om hier bij stil te staan en dieper tot hun afzonderlijke oeuvres door te dringen.

Het werkproces om tot een beeld te komen verschilt sterk: Tricot maakt meestal gebruik van bestaand beeldmateriaal uit kranten, tijdschriften of internet, terwijl Teirlinck eerder de fysieke aanwezigheid lijfelijk wil ervaren van hetgeen dat ze schildert. Die verschillende aanpak- het inbouwen van afstand bij Tricot tegenover de nabijheid opzoekend van Teirlinck- is het best voelbaar in de portretten en de landschappen. Voor het schilderen van een landschap trekt Tricot zich terug in zijn atelier, waar hij herinneringen oproept aan landschappen, terwijl Teirlinck zich laat omgeven door het landschap. Ze schildert ‘en plein air’.

Beiden portretteren mensen met heel diverse achtergronden, van bekende (leiders)figuren tot banale mensen, waar dan meestal wel een verhaal aan vast hangt. Vaak focussen ze daarbij op mensen aan de rand van de samenleving, die getekend zijn door ziekte of beperkingen (in het werk van Mieke), maar ook zonderlingen komen aanbod zoals albino’s of mystici (in het werk van Xavier). De personen die Mieke Teirlinck portretteerde hebben allen in haar atelier geposeerd.

De manier waarop de kunstenaars olieverf gebruiken verschilt ook sterk. Bij Tricot staat de techniek altijd in functie van het onderwerp dat hij wil schilderen. Hij varieert van een erg droge manier van schilderen - die eerder refereert aan tempera of aquarel- naar een meer natte manier, terwijl Teirlinck meer vasthoudt aan de nat-in-nat schildertechniek, waarbij haar pasteuze verftoetsen duidelijk voelbaar zijn.

(kunstcriticus Isabelle de Baets, Gent, februari 2013)

http://www.villadeolmen.be

Humanity

Paintings

expo | Torhout. Gesloten op zon- en feestdagen | 2 februari tot 3 maart 2018
Mieke Teirlinck schildert een steeds meer beklijvend figuratief oeuvre bijeen dat vooral broosheid en weerloosheid vorm geeft. Vaak gaat het om datgene wat de maatschappij liever verborgen houdt. Je ziet sfeervolle, oogstrelende taferelen, maar ervaart ook de pijn die ze met verf vorm geeft. Het is deze schijnbaar moeiteloze verzoening van tegenstrijdigheden die haar werk zo uniek maakt. J.D.

door Mieke Teirlinck