Kunst in quarantaine

Griet Cockaerts

Noodgedwongen trekken we ons terug in eigen huis. Misschien ook in eigen atelier? Hoe beïnvloedt deze vreemde tijd jouw werk, jouw ritme en aanpak? Waar werk je aan? We kregen heel wat reacties op onze oproep. Deze keer laten we kalligrafe Griet Cockaerts aan het woord.

Griet Cockaerts, 55 jaar
Woont in Bonheiden
Kalligrafe

‘Mijn idee in Coronatijden: een getekend dagboek.’

Griet: 'Als kalligrafe geef ik verschillende lessenreeksen en workshops bij mij thuis en op verplaatsing. Ik maak  werk op maat en organiseer af en toe een tentoonstelling. Ik heb mij de laatste jaren ook in boekbinden verdiept. Ik ga graag op stap, bezoek tentoonstellingen, grasduin in tijdschriften en boeken op zoek naar inspiratie en ik probeer vaak nieuwe dingen uit. Dus mijn agenda is steeds goedgevuld.

En toen kwam Corona: geen lessen en workshops meer, geen afspraken, geen uitstappen… Mijn agenda is plots helemaal leeg, alle dagen lijken op elkaar, de structuur is verdwenen.  Het leven wordt zelfs een beetje onwezenlijk. Niets moet nog dringend afgewerkt worden, een zee van tijd ligt voor je. Dat lijkt heerlijk, maar het kan ook een valkuil zijn: ga je niet gaan aanmodderen? Daar blijf ik alert voor.'

Een jaar geleden volgde ik een workshop ‘elke dag een tekening’ bij Eva Vaes. Ik houd dat niet het hele jaar dag na dag vol. Maar sporadisch, vooral op vakantie en tijdens de oktobertekenmaand van Kunstwerkt, neem ik het graag terug op.

De lockdownperiode vond ik ook een mooie gelegenheid om een dagboek bij te houden over wat ik zie, doe, beleef of vreemd vind. Ik probeer dit in eenvoudige tekeningen op kaartformaat met een beetje commentaar weer te geven. Het zijn zeker geen meesterwerken, maar ze vormen een leuke verzameling om achteraf op terug te kunnen blikken.

Gelukkig heb ik me tijdens deze periode nog geen seconde verveeld. Er zwerven altijd projecten rond in mijn hoofd en zitten er nog een heleboel in mijn ideeëndoos. Mijn lessen en workshops voor volgend schooljaar kan ik in alle rust voorbereiden. Bovendien is het een gelegenheid om wat orde op zaken te stellen. Het meest van al mis ik het lesgeven en mijn cursisten. Ik probeer wat digitaal les te geven, maar ben er geen kei in en zowel voor mij als voor mijn cursisten is het minder leuk, omdat je de groepsdynamiek mist. En natuurlijk mis ik ook het fysieke contact met familie en vrienden.

instagram.com/griet.cockaerts