Oooh-kunstenaars over verwondering

Deel II: Z33

Met verwondering als één van hun drijfveren, dienden 990 deelnemers hun werk in voor onze open call 'Oooh'. Van 29 augustus tot 8 november stelt een selectie van dertig kunstenaars hun werk tentoon in de groepsexpo bij Z33. Maak kennis met Hein Eberson, Dóra Benyó en Mark Swysen: drie kunstenaars die elk op hun eigen manier verwondering hoog in het vaandel dragen.

Hein Eberson - We zijn niet bang genoeg

'Verwondering en ook afgrijzen: ze komen iedere dag met het abonnement op de krant door mijn brievenbus. Verhalen over wat mensen beweegt en wat ze elkaar aandoen, wat ze bedenken en bestrijden, scheppen en vernietigen. Hoe nabij of ver weg ook, groot of klein, beheersbaar of oncontroleerbaar, die verhalen zijn mijn wereld, bevolkt met mensen zoals ik. 
Steeds vaker bekruipt me het gevoel dat ik die verhalen maar liever wegdoe, door de teksten weg te scheuren en beelden tot een compositie te maken die dan toch in vorm en kleur, uitdrukking en beweging een gevoel van schoonheid teweeg brengt. Uit een best gruwelijke bron.

(c) Leontien Allemeersch

Het duurde even voor het besef kwam dat verwondering niet alleen positief is. Ik verwonder me over de manier waarop we met elkaar omgaan, dat die zich niet ten goede hoeft te ontwikkelen. De pers. De democratie. De aarde. En dat onze aarde en samenleving niet vanzelfsprekend zijn. Dat ze kapot kunnen. 

De Japanse conceptuele kunstenaar On Kawara interesseert mij mateloos en blijft me verwonderen in zijn werk. Zo liet hij in het werk ‘I’m still alive’ vrienden en bekenden steeds opnieuw weten dat hij nog leefde. Hij gaf zichzelf de taak om een schilderij in een dag te maken, en vernietigde het als dat niet gelukt was. Hij telde de dagen, allemaal: die we gehad hadden en die er nog komen. Ook als hij, als wij, er niet meer zijn.'

Portret Hein Eberson

Mark Swysen - algorythmatrix for possibilities of post-anthropocene life

'Wat mij verwondert is het leven, de natuur en de evolutie. Kleine, toevallige veranderingen in simpele moleculen hebben door net zo’n toevallige wijzigingen in de omgeving over miljarden jaren geleid tot een enorme variatie van perfect functionerende organismen. Vanuit een chaotische explosie 13,7 miljard jaren geleden is onze planeet ontstaan met ontelbare minutieus georganiseerde levensvormen. Die hebben allemaal hun eigen, al dan niet gesofisticeerde waarneming en interpretatie van deze wereld.  
Ik sta hierbij stil en probeer dit te begrijpen. Daar is natuurlijk een zekere traagheid voor nodig. In volle actie loop je overal voorbij en beperk je jezelf tot allerlei a priori’s en gewoontes die het leven gemakkelijk maken en de boel laten vooruitgaan. In dat opzicht was de voorbije lockdown-tijd een goede bezinningsperiode: je moest opeens niet meer dringend ergens heen of iets gaan doen.

Mijn ideeën ontstaan niet op commando, maar spontaan en onbewust. In je brein heb je allerlei herinneringen opgeslagen aan wat je zintuigen hebben waargenomen, wat je gedacht en gevoeld hebt. Die afzonderlijke elementen worden tot een nieuw idee gecombineerd. De katalysator die bepaalt welk idee daaruit voortkomt wordt gestuurd door de motor van fascinatie en verwondering. Ook in het brein van de toeschouwer ontstaat telkens een ander kunstwerk. Gun jezelf als betrachter de vrijheid om te fantaseren en je te verwonderen over wat je brein bij een artefact allemaal begint te bedenken.” 

algorythmatrix for possibilities of post-anthropocene life (c) Leontien Allemeersch
Portret Mark Swysen

De werken van Hein Eberson, Dóra Benyó en Mark Swysen worden samen met dat van een 30-tal andere kunstenaars tentoongesteld in de groepsexpo 'Oooh' in Z33 (Hasselt) van 29 augustus tot 8 november.
Meer info over Oooh vind je hier.