Luc Geenen

In de 80’s begonnen met fotograferen, analoog, in ZWW en afdrukken in m’n eigen Doka.

Indertijd ook al wat geëxperimenteerd met belichting, doka-effects etc.

Na m’n scheiding heb ik de fotografie terug opgepakt, en stilaan naar digitaal overgeschakeld. 

Enkele expo’s gedaan, uitgenodigd door een kunstkring , nadien dus nog meer expo’s etc gedaan. 

Ook nog bij een kunstcollectief lid geworden, en ook meer beginnen experimenteren met photoshop, en recenter ook AI-editing.

In de 80’s, nog tijdens m’n studies, begonnen met fotograferen, eerst voornamelijk concertfoto’s, maar ook voor tijdschriften, mannequinschool etc … analoog, in m’n eigen Doka.

Tijdens m’n legerdienst aangesteld als “bataljonsfotograaf”. 

Intussen ook al geëxperimenteerd met speciale belichting, doka-effects etc.

Na m’n scheiding heb ik de fotografie terug opgepakt, en ben ik stilaan naar digitaal overgeschakeld. 

Na enkele expo’s werd ik uitgenodigd door een kunstkring, ...  nadien dus nog meer expo’s, maar ook model-fotoshoots, allerlei opdrachtjes en wedstrijden gedaan. 

Dan ook bij een kunstcollectief lid geworden, en stilaan ook meer beginnen experimenteren met photoshop, en recenter ook AI-editing.

Ik zie fotografie een beetje als 2 aparte kunstvormen die naast elkaar kunnen bestaan: fotografie is een kunst en fotobewerking is ook een kunst. 

Aanpassing van contrast, weghalen of toevoegen van elementen, kleuren aanpassen etc is iets wat een foto nog sprekender maakt, en wat indertijd in de doka ook al werd gedaan. Ik ben van mening dat 'n foto zonder bewerking moet spreken, maar dat photoshop een tool is om de foto te versterken. Anderzijds: Ook het doorgaan tot in het extreme met layers, filters, AI etc kan soms leuke artistieke beelden leveren, waar je uren je fantasie mee kan uitleven.

Ik vind het leuk om met wat inspirerende muziek op tot laat in de avond foto’s te bewerken, of om nieuwe ideetjes uit te werken ;-)