Myriam Vanroy

Na het behalen van een Master in de Monumentale kunsten aan het Hoger instituut voor Beeldende Kunsten Sint-Lucas Gent,  vond ik, na een omweg in de privésector, mijn weg naar het deeltijds kunstonderwijs, waar ik jarenlang als leerkracht, mijn passie voor kunst deelde met anderen. Het begeleiden en inspireren van studenten gaf me veel voldoening, maar na twintig intensieve jaren liep ik mezelf voorbij. Dit dwong me om stil te staan en opnieuw te luisteren naar wat mijn innerlijke stem te vertellen had.

In die stilte vond ik na een hiaat van 15 jaar opnieuw de weg naar de schilderkunst. Met schilderskwast en canvas keerde ik terug naar de kern van mijn creatieve zoektocht. Vandaag sta ik in een nieuwe fase van mijn leven en werk: een ontdekkingsreis naar mijn ware ik (wie ben ik?), mijn artistieke identiteit en de kracht van expressie. 

Mijn tuin is mijn toevluchtsoord, mijn “happy place”. Tussen bloemen en planten ontdek ik telkens opnieuw verrassende perspectieven en vormen. Het zijn geen alledaagse observaties die mij inspireren, maar eerder bevreemdende invalshoeken die mij uitdagen om anders te kijken. Tijdens het schilderen laat ik me volledig onderdompelen in dit spel van verwondering, kleur en vervreemding.

Mijn werk vertelt uiteindelijk ook mijn eigen verhaal. Het is een proces van herstel, van herontdekking, en van de diepe verbondenheid met de natuur en mijn eigen verbeelding. Elk schilderij is een uitnodiging aan de kijker om samen met mij door die andere lens te kijken – om het gewone even vreemd te zien, en in dat bevreemdende juist iets essentieels te herkennen.

Waarom bloemen?

Ik ben gefascineerd door bloemen. Ze zijn misschien klein en vergankelijk, maar dragen zoveel betekenis in zich, liefde, verlies, herinnering, viering. Ondanks hun kwetsbaarheid bezitten ze een stille kracht.Daarom schilder ik ze groot, ik maak ze monumentaal, vol expressie en beweging. Door hun schaal te vergroten geef ik zichtbaarheid aan hun kracht en benadruk ik hoe iets kleins groots kan zijn.