René Beaumont

De beelden van René Beaumont (1959) zijn in veel opzichten indrukwekkend.

Uit steen gehakt of in brons gegoten, altijd staat de mens centraal, met name zijn eigenheden. Zelden wordt een lichaam of portret als geheel uitgewerkt; bij voorkeur alleen die gedeelten die het meest relevant zijn voor wat het idee, het verhaal erachter wil verbeelden. Door specifieke karakteristieken uit te lichten en in een versterkende context te plaatsten, worden essenties gevangen. Creëren bedoelt immers actief nieuwe ruimtelijkheden te doen ontstaan?

Ook de manier waarop deze gefixeerd worden in materie spreekt tot de verbeelding; prikkelt de zinnen.

Un hommage à la beauté…