Kennis vormt een belangrijk thema in Nousjka’s praktijk: ‘Ik ben geïnteresseerd in het verzamelen en ordenen van materiaal en informatie’, vertelt ze. ‘Ik zie het als een lopend onderzoek, waarbij ik rond taxonomie en kennisbanken als Wikipedia werk. Zo beschouw ik elk gemaakt of gevonden element in mijn werk als een onderdeel van het archief van mijn fictieve wereld.’
In haar werken keren figuren, vormen en patronen regelmatig terug. ‘Dambordpatronen bijvoorbeeld zijn een uiting van mijn interesse in bordspellen’, legt ze uit. ‘Maar ze tonen ook mijn neiging om rust te zoeken in het ordenen van dingen. Ook eilanden zijn vaak aanwezig, soms als figuratief element, maar vaak als concept. Net als de zon en de maan, die me interesseren door de vele betekenissen die ze dragen. Zowel droomwerelden als droge wetenschap kunnen mij inspireren. Zo werk ik nu rond het periodiek systeem, waarbij ik technische concepten met fictie vermeng.

Nousjka baseert zich ook op voorwerpen die ze tijdens wandelingen fotografeert. Vaak gaat het om banale objecten, zoals verkeersborden, vuilcontainers en ramen, maar soms ook over iets complexere architecturale elementen. ‘Vuilbak, het werk op de cover, maakte ik op basis van een foto die ik nam in een pittoresk zeedorp in Italië’, vertelt ze. ‘De afvalbak stond vlak naast de zee. Misschien trok het contrast tussen de vakantieroes en de alledaagsheid van een vuilbak mijn aandacht.’

Als grafisch vormgever heeft Nousjka een voorliefde voor drukwerk. ‘Daardoor gebruik ik, ook in mijn vrij werk, graag technieken waarmee je in oplage kan werken, zoals zeefdruk of riso’, legt ze uit. ‘Zo zie ik bepaalde ideeën eerder leiden tot een boek dan tot een kunstwerk.’
Als ze een uniek stuk maakt, kiest ze meestal voor collage en gaat daarbij minutieus en stapsgewijs te werk. ‘Meestal maak ik eerst een schets, soms digitaal, soms met de hand. Die zet ik om naar een technische tekening op ruitjespapier. Aan de hand daarvan stel ik mijn compositie samen.’