Frederik Vaes

Mijn werk is een visuele dialoog met de complexiteit van controle. Als mens proberen we orde te scheppen in de chaos van ons bestaan: we plannen, structureren en proberen grip te krijgen. Toch gaat dit streven gepaard met een inherente spanning. De werkelijkheid is vloeibaar, onvoorspelbaar en nooit volledig te beheersen.

Ik verken het broze evenwicht tussen orde en chaos, tussen controle en overgave. Waar controle veiligheid lijkt te bieden, herbergt overgave de mogelijkheid tot onverwachte schoonheid. Door ruimte te laten voor het onbeheersbare, ontstaat een spanningsveld waarin nieuwe verbindingen en ritmes zichtbaar worden.

Deze dynamiek is onlosmakelijk verbonden met de natuur. Net zoals seizoenen, groei en verval zich niet laten sturen, bewegen wij mensen ons in diezelfde stroom. Mijn werk komt voort uit het besef dat de mens geen meester is over de natuur, maar er onlosmakelijk mee verbonden is: een kwetsbaar, tijdelijk element in een veel groter, levend geheel.

Het concept van de 'chaosmos' – een term van James Joyce, later verder uitgewerkt door Deleuze en Guattari – vormt hierbij een belangrijke inspiratiebron. Chaos en kosmos zijn geen tegenpolen, maar zijn wezenlijk met elkaar verweven. Chaos is de bron van oneindige mogelijkheden; kosmos is het tijdelijke patroon dat daaruit voortkomt. Mijn werk beweegt zich in die tussenruimte – waar orde en wanorde samenkomen en een universum vormen dat voortdurend opnieuw wordt geboren.    

Orde en chaos zijn geen vijanden, maar complementaire krachten.    

"Panta Rhei" – alles stroomt