Lies Jacobs

Lies Jacobs (1964) Master in de beeldende kunst en werkzaam als artistiek begeleider in Kunsthuis Yellow Art. Lies richt haar blik op  dingen, verhalen, herinneringen, en mensen die vaak onopgemerkt blijven. 

Vanuit een diep verlangen naar wat leeft onderzoek ik in mijn artistieke praktijk hoe ik mij verhoud tot vergankelijkheid. Ik werk met wat overblijft: gevonden objecten, organische resten en materialen die hun eerste leven al achter zich hebben. Niet omdat verlies centraal staat, maar omdat wat al gedragen heeft iets in zich draagt. Een geschiedenis. Een aanwezigheid. Vaak vormt het residu voor mij een vertrekpunt. 

Ik zoek in de ruimte waar ik werk naar resonantie. Zoals ik werk met materialen die een geschiedenis in zich dragen, voel ik mij aangetrokken tot plekken die gemakkelijk over het hoofd worden gezien. Ruimtes die iets in zich dragen. Een geschiedenis, een stilte, een spanning. De ruimte is voor mij geen achtergrond, maar een gesprekspartner die het werk mede bepaalt.

Natuur is in mijn werk geen achtergrond of thema, maar een entiteit, een gesprekspartner. Ik beschouw mezelf als onderdeel van de natuur en de natuur als onderdeel van mij. Wat mij daarin beweegt, is de diepe verstoring die onze cultuur heeft aangericht. De natuur is herleid tot exploitatiebron en losgemaakt van het geheel waarvan wij zelf deel uitmaken. Mijn werk zoekt naar een ander evenwicht, niet als utopie, maar als houding.

Daarin herken ik het denken van Joseph Beuys over de Soziale Skulptur: kunst als iets dat niet vastligt, maar voortdurend wordt gevormd door materiaal, tijd, context en ontmoeting.

Mijn vroege confrontatie met verlies en het gevoel er alleen voor te staan vormen de onderstroom van deze praktijk. Ze leerden mij denken vanuit mogelijkheden in plaats van zekerheden en mijn blik te richten op wat onopgemerkt blijft: het kwetsbare, het tijdelijke en het reeds verlaten. Niet om het te bewaren, maar om het even aanwezig te maken.
 

De manier waarop Lies organische materialen in haar werken binnenbrengt en werkt vanuit een–voor haar evidente – connectie met de natuur, is vandaag brandend actueel.  Ze werpt urgente ecologische vragen op, zowel rond kunst zelf als rond de omgeving waarin die kunst zich plaatst. Ze maakt zich nieuwe technieken eigen in verbinding met natuurlijke elementen. Dit alles met een existentiële gevoeligheid, een emotionele intelligentie en een zorgzaamheid die maken dat haar werk ons diep kan raken.

Het is geen werk van pretentie of harde feitelijkheid, maar wel van verstilde, zachte monumentaliteit.

Tamara Beheydt  freelance kunstschrijver en curator