Sven Van Ossel

Met een compact camera als verjaardagscadeau kwam ik jaren geleden voor het eerst in aanraking met lange sluitertijden. Fascinerend, de mogelijkheid om met de tijd te kunnen spelen. Net als licht is tijd één van de fundamenten van fotografie. Het werd een passie om met deze twee te experimenteren en ze in elkaar te laten overvloeien.

Daarnaast dient fotografie mijn geest die in deze hectische tijden maar moeizaam een moment van rust vindt. Het vormt als het ware een ogenblik van meditatie waarbij alle prikkels even achterwege worden gelaten. Een tijd lang, heel even, in het huidige moment vertoeven.

Vooral de artistieke vorm van fotografie ICM (Intentional Camera Movement) is een ideale manier om de tijd uit het oog te verliezen. De resultaten zijn keer op keer verrassend en het effect kan bovendien worden versterkt in nabewerking waarbij je met aanpassingen impressionistische en abstracte beelden creëert.

Op stap gaan en oog hebben voor de schoonheid der dingen, van lepels in een keuken tot de storm in een berglandschap, daar hou ik van.