Oog van de storm

Op een ondergrond van jute, verzacht met een laag witte gesso, ontvouwt zich een gelaagde cirkel uit natuurmaterialen waarin beweging en verstilling elkaar ontmoeten.

Vanuit de randen lijkt alles in beweging: bladeren en bloemen vormen een kring die zich naar binnen toe verdicht. Lagen bouwen zich op en het oog wordt meegezogen naar het centrum.

In het midden ontstaat een heldere, stille kern. Fijne, vertakkende lijnen waaieren eromheen uit als sporen van energie die zowel naar binnen trekken als naar buiten reiken.

De jute ondergrond blijft voelbaar en verankert het geheel in het aardse, terwijl de opbouw van de cirkel een gevoel van stroming en kracht oproept.

Dit werk verbeeldt het moment waarin alles beweegt en tegelijk tot rust komt.
Het oog van de storm — alziend aanwezig.