Smeltende Stilte 16

Steeds vaker vertrekt mijn werk vanuit een indruk of ervaring die emotioneel nazindert.
Wat me raakt, dreigt snel te vervagen. Schilderen is voor mij een manier om dat te vertragen, om vast te houden wat anders zou verdwijnen.
Sommige indrukken wil je bewaren, herbeleven, koesteren misschien. In mijn atelier probeer ik die beleving opnieuw op te roepen en om te zetten in een beeld. 

De reeks Smeltende Stiltes ontstond na een reis naar IJsland. De monumentale ijsschotsen — hun stilte, grootsheid en kwetsbaarheid — confronteerden me met mijn eigen nietigheid en lieten een blijvend visueel én emotioneel spoor na.
Voor mij zijn deze ijsbergen meer dan landschappelijke elementen: ze zijn natuurlijke sculpturen, symbolen van schoonheid en vergankelijkheid.

Met mijn werk wil ik dat gevoel doorgeven aan de toeschouwer — de intensiteit van het moment, de stilte, de verwondering want uiteindelijk is dat waar het voor mij om gaat: communiceren, raken, verbinden.