The art of Pain

The art of Pain, het verhaal achter de dagelijkse pijn, de dagelijkse oorlog tussen je hoofd en je lichaam. In bed blijven of iets creëeren. Je wilt zoveel dingen doen maar uiteindelijk moet je telkens toegeven dat het niet meer lukt. De blauwe wolken zijn de hoop dat ik nog koester om iets te maken van mijn leven, om mijn kunst nog wat verder te verbeteren wetende dat elke dag een dag is dat je lichaam ‘nee’ zegt en achteruit gaat. Hoe moet je verder als alles tegenzit, je weer in een opstoot van je ziekte terechtkomt etc . Er wordt zoveel van je verwacht dat je moet doen, maar je krijgt steeds een grote ‘foert’ terug. Vechtend van de ene depressie tot een volgende depressie weer licht te loeren, van pijnstiller tot de volgende pijnstiller. Hoe hou je het vol, wat is nog hoopvol?