Catherine Janssens

KLEI

Klei biedt mij een taal die zowel lichamelijk als intuïtief is. Klei helpt me, om datgene waarvoor ik geen woorden kan vinden, toch te vertellen. Ik daag de klei uit tot het verhaal klopt, een verhaal van zachte curves, begrensd door lijnen.

Mijn positie als maker is vaak die van de toeschouwer. Niet vanuit afstand, maar vanuit aandacht. Kijken is voor mij een vorm van aanraken, een vorm van stille betrokkenheid.

Ik nodig de toeschouwer uit tot een moment van verstilling. Om stil te staan bij het potentieel dat in elke ontmoeting besloten ligt. Want elke ontmoeting is als een geboorte: een uitnodiging om onszelf én elkaar opnieuw te ontdekken, te bevragen en uit te vinden.