Les Croix Bleues

Dit werk vertrekt vanuit een spanningsveld tussen twee tegengestelde richtingen, uitgewerkt via een kruisvormige compositie. Links en rechts verschijnen twee kruisen als symbolische polen, onderaan blijft een derde positie open: een plaats die zich niet vastlegt, maar het midden houdt.

Aan de ene zijde verwijst het Christus-kruis naar pijn, twijfel en existentiële kwetsbaarheid. Aan de andere zijde verschijnt het Petruskruis als tegenbeeld: een symbool dat gelezen kan worden als vrijheid, omkering, bescherming en het recht op kwetsbaarheid. De onderpositie functioneert niet als observatiepunt, maar als een ruimte van voortdurende waarneming en betekenisvorming.

De blauwe kleur ontstond niet als vooraf bepaalde keuze, maar kreeg in de loop van het proces een dragende rol. Blauw fungeert hier als bindend element: een kleur die stabiliteit en zuiverheid suggereert, en de afzonderlijke symbolen in één veld samenbrengt. De titel Les Croix Bleues verwijst naar deze chromatische en structurele samenhang.

Binnen het werk neemt het Petruskruis een bijzondere plaats in. Doorheen de geschiedenis heeft dit teken uiteenlopende betekenissen gedragen. Oorspronkelijk verbonden met de figuur van Petrus, die volgens de overlevering vroeg om ondersteboven gekruisigd te worden uit gevoel van onwaardigheid tegenover Christus, evolueerde het symbool tot een teken van omkering en afwijking van gevestigde hiërarchieën.

Les Croix Bleues situeert zich in de ruimte tussen oorsprong en einde, tussen vastgelegde betekenis en open interpretatie. Het werk nodigt uit tot kijken, voelen en begrijpen, zonder een definitieve positie op te leggen.

“Streven naar het geluk als levensdoel is een vergissing.
Streven naar zin en betekenis is waar het leven om draait.”
— Dirk De Wachter

—

Installatieviews: 

Je veux de l'Amour, Galerij Pim De Rudder, Assenede, 2024 (solo) 

NIETS IS IN STEEN GEBEITELD, Huisgalerij ART UUR, Lier, 2023 (solo)