Daglelie

Dit schilderij voelt als een krachtige, bijna architectonische benadering van flora. Dit doek draait meer om structuur, richting en ruimtewerking. Ik schilder niet alleen een bloem maar een constructie van diagonalen en spanningslijnen.

De lange, schuine stengels en bladeren domineren het beeldvlak en creëren een bijna abstract raster. De bloem verschijnt als een vurige kern binnen dat netwerk. 

Dit werk is minder “lichamelijk” en meer ruimtelijk en compositorisch bewust. Ik onderzoek hier niet alleen wat bloei betekent, maar ook hoe vormen het beeldvlak organiseren.

Hier is het meer compositiebewust schilderen, minder emotie, meer constructie.