‘Bloom’ triptiek

Ik tracht in mijn artistieke interpretatie expressief en onderzoekend te zijn.

open ↔ gesloten

dragen ↔ hangen

spanning ↔ overgave

De bloem wordt een lichaam. Niet letterlijk menselijk, maar organisch en kwetsbaar, met een duidelijke emotionele lading.

Mijn betrachting, variatie brengen binnen samenhang.

vergelijkbaar kleurenpalet - verwante penseelvoering - consistente schaal en nabijheid

Maar elk doek heeft een ander psychologisch moment. Links opener en lichter, midden gespannen en massief, rechts introvert en naar binnen gekeerd. Dat geeft de serie narratieve kracht.

Vorm ontstaat door kleur, temperatuur en beweging. 

Bloemen worden afgesneden, ondersteboven getoond, te groot voor het doek. Daardoor ontstaat nabijheid én ongemak.

Ik balanceer graag tussen figuratie en abstractie.

De bloemen moeten niet ‘mooi’ zijn, maar waarachtig.