‘Violets are blue’ 4

Mijn vormentaal is verfijnder hier, minder eruptief dan sommige eerdere doeken, maar juist meer geconcentreerd en intern geladen. Ik zit hier dicht op de grens tussen waarneming en abstractie.

Mijn kleurgebruik is subtieler, zorgt voor een meer ingetogen emotie. Tot mijn eigen verrassing geeft dit mijn eigen innerlijke groei weer. Van chaos en paniek en uitputting tot veel meer rust en klaarheid in mijn hoofd. Vanuit een donkere kern ontvouwt de bloem zich als een soort zachte explosie.