joris wouters

Joris Wouters is een humanimalist, op zoek naar zin en onzin. Reflecterend over de menselijke stupiditeit, de dierlijke intelligentie, de klimaatverandering en het verlies aan biodiversiteit, schrijft hij teksten en maakt hij foto's, tekeningen, assemblages en collages op basis van eigen foto's, gevonden voorwerpen en scherven. Hij exposeerde onder meer in Antwerpen, Brussel, Gent, Amersfoort, Rome en Lucca met het internationale project 'De muren spreken - I muri parlano - Walls talk' (2014-2019), gevolgd door 'De liefde die de zon beweegt' in 2021.

Voor het project 'Verloren Voorwerpen' (2023), liet hij zich inspireren door de nomadische levenswandel van de antropoloog Fortunato Munari en zijn relatie met de Aboriginals in Australië. Het boek 'Teruggevonden' (2024) resulteerde in 2025 in een nieuwe reeks werken, geïnspireerd op dezelfde antropoloog. Met als gevolg de zomerexpo ‘Onderweg, altijd onderweg’ en de wandelperformance ‘Via Nomadica’ in Munte (Merelbeke-Melle), in samenwerking met Jos Deraedt.

Na de solotentoonstelling 'Everything is broken' in Antwerpen (juni 2026) is het tijd voor 'Plat de Résistance' (oktober 2026), opnieuw in samenwerking met Jos Deraedt, in Ronse. Een paradoxale tentoonstelling in het teken van verlies, maar ook van verzet. Verzet, zowel tegen de vergeetcultuur, als tegen de wegwerpmaatschappij. 'Verzet begint niet met grote woorden, maar met kleine daden', schreef Remco Campert.