Mieke Evenepoel

Mieke vertelt graag verhalen. In haar eigen hoofd zit er altijd wel iets te borrelen, maar dat is bij meer mensen het geval. Haar manier om dat te doen is het spelen met lijnen, licht en details. Hoe meer linken er zijn met het verleden, hoe liever ze het heeft.

Ze heeft geen 'zittend gat' zoals dat wel eens gezegd wordt. Aan 'zich vervelen' doet ze niet, wel aan lesgeven, zingen, organiseren, boeken maken, schrijven, illustreren, tekenen, schilderen, workshops geven, auteurslezingen brengen, educatieve pakketten uitwerken of theatervoorstellingen op poten zetten.

Aangezien ze in haar job als zorgcoördinator heel vaak de ernstige kant van het leven voorgeschoteld krijgt, mag het in jaar job als auteur-illustrator al eens wat minder serieus zijn. 'Onnozele' woordspelingen, banale prutsdingen of zotte onderwerpen combineren in grafisch werk, ... Blij worden van woorden die plots opduiken en in haar hoofd blijven plakken. De taal maakt niet uit, oud dialect of net een heel nieuw woord: aunegentrentj, oemposjentegaut, een tikkeltje, settelvet of kwijtruimen. 
Als jeugdauteur vindt ze het dan weer fijn om wat ernstigere inhoud in prentenboeken te verwerken. Mieke is dan ook een voorvechter van prentenboeken voor wie negen jaar is of ooit negen is geweest. Daarin mag al eens brand gesticht worden, vergeten geschiedenis een plekje krijgen of een artistieke uitvinding de hoofdrol opnemen.