Naperons

Textielwerken
Textiel, gespen, D-ringen, handvaten, drukknopen
Verschillende grotes

Het woord Naperon is afgeleid van het middeleeuwse Franse woord voor een klein tafelkleed, wat bedekken of beschermen betekent. Schorten, die destijds vooral door mannen werden gedragen, dienden niet alleen ter bescherming van de drager, maar fungeerden ook als draagbare symbolen of vlaggen die de sociale en professionele status aangaven. Na verloop van tijd raakten ze nauw verbonden met huishoudelijk werk en evolueerden ze later tot werkkleding van duurzamere materialen, naarmate vrouwen steeds vaker in de industrie werkten.

Tegenwoordig worden deze uniformen nog steeds gebruikt: in de horeca als schorten die de drager identificeren én beschermen, in de voedselbereiding en de gezondheidszorg als beschermende kleding die de hygiëne en lichaamsgrenzen reguleert, en in architectonische zin als scheidingswanden, balies en displaystructuren die de ruimte organiseren en afbakenen.

Naperons is een serie textielwerken die voortbouwt op deze begrippen van het schort en de scheidingswand en textiel beschouwt als een instrument om te beschermen én af te beelden, te verbergen én te tonen, en te scheiden. Banden, handvatten, drukknopen en gespen suggereren functionaliteit, maar onthullen tegelijkertijd dat dit slechts fragmenten zijn van een groter systeem; Ze strekken zich naar buiten uit alsof ze zichzelf willen bedekken, beveiligen of vastmaken. Toch blijft hun doel onduidelijk, wat wijst op de ‘losgekoppelde positie’ van textiel vandaag de dag: massaproductie, uitbuiting en overvolle stortplaatsen ontkoppelen textiel steeds meer van zijn beschermende rol. Wat ontworpen is om één lichaam te beschermen en de sociale status ervan te tonen, wordt vaak geproduceerd onder omstandigheden die een ander in gevaar brengen en verbergen.