De draad die blijft bestaan

De draad die blijft bestaan 

Mijn werk begon niet bij mijzelf.
Het begon met een onafgemaakt tafelkleed dat mijn moeder meer dan zestig jaar geleden begon te borduren.
In de communistische tijd was de keuze in de winkels erg beperkt.
De garen in de juiste kleuren waren op, en er was geen mogelijkheid om nieuwe te kopen.
Het tafelkleed bleef onafgemaakt, maar werd tijdens de feestdagen gebruikt en al die jaren bewaard.Jaren later besloot ik het op te nemen in mijn werk.
Niet om het af te maken, maar om twee generaties met elkaar te verbinden: haar tijd en de mijne.
Haar verfijnde en precieze werk vermengt zich met mijn werk: stukjes stof die overbleven van mijn schilderijen, toevallig en onvolmaakt.
Het lege stukje dat mijn moeder nooit kon afmaken, heb ik opgenomen in mijn eigen borduursel.
Zo vormen haar werk en het mijne samen één geheel.Tegenwoordig is alles binnen handbereik.
We kopen steeds meer en doen dingen makkelijk weg.
Misschien omdat we er geen tijd of moeite meer in steken.Met dit werk wilde ik laten zien dat niet alles voltooid of verbeterd hoeft te worden.
Wat ooit belangrijk was, kan nog steeds deel uitmaken van iets nieuws.