Blue is a door that doesn't feel like home

Wat betekent het om je thuis te voelen? Wat maakt een huis tot een thuis? Deze vragen vormen het begin van de artistieke zoektocht van Zahra Doghmani (°2001, Haacht). Voor dit werk haalt ze vertrouwde, huiselijke materialen uit hun oorspronkelijke context en brengt ze elders samen. Zo ontstaat een suggestie van “thuis” die tegelijk intiem en onwerkelijk aanvoelt. In deze installatie, een emotionele architectuur, komen herinnering, verlangen en vervreemding samen. Het werk bestaat uit textielobjecten uit haar persoonlijke leven: gordijnen uit haar oude slaapkamer, referenties naar lakens en bedrukt textiel uit de fotoalbums van haar ouders.