Residual tension IX

Residual Tension IX comprimeert de spanning van de reeks tot een compacte en instabiele vorm. De energie lijkt hier geen ruimte meer te vinden om zich volledig te ontvouwen en trekt zich samen in een dense aanwezigheid die tegelijk opbouwt en afbrokkelt.

Lagen diep Pruisisch blauw breken open, lossen gedeeltelijk op en laten sporen van interne druk achter in het oppervlak. De asymmetrische plaatsing versterkt het gevoel van lichamelijke spanning en onevenwicht, terwijl het omliggende wit actief betrokken blijft in het werk.

Het schilderij beweegt zich tussen beheersing en implosie, waarbij de spanning niet naar buiten explodeert, maar intern blijft nazinderen.