Verdronken woorden

In een stroom van fragiele profielen en zachte roodtinten laat F. Weyn de grens tussen spreken en zwijgen vervagen. Een indringend blauw vlak smoort de stem, waardoor woorden letterlijk verdrinken nog voor ze worden uitgesproken. Tegenover deze organische onmacht staat een onverstoorbaar geel vierkant als baken van orde en balans. Dit werk is een krachtige visuele reflectie op de melancholie van de stilte en de schoonheid van alles wat ongezegd blijft.