Herleven

Dit beeld is een ode aan het leven.

Een vrouw buigt haar bovenlichaam sierlijk naar achteren, haar armen hoog boven haar hoofd geheven. Haar gezicht richt zich naar boven, open, ontvankelijk — alsof ze opnieuw ademhaalt na een lange strijd.

Tijdens mijn oncologisch traject werd me gezegd dat er drie fases zijn: eerst overleven, dan leven… en daarna, als alles goed gaat, herleven.
Dit beeld ontstond in die laatste fase. Het moment waarop de energie terugkeert. Waarop je niet enkel bestaat, maar opnieuw voelt, beweegt, verlangt.

De vorm is stilistisch en krachtig. Vanuit een vierkante sokkel groeit één dragende lijn omhoog — een gestileerd been dat haar hele lichaam draagt. Alles in dit werk beweegt naar boven. Het is geen voorzichtig rechtstaan. Het is een open gebaar naar het leven zelf.

De loodgrijze tint doet denken aan blauwe steen, stevig en tijdloos. Maar wie dichterbij komt, ontdekt de zachtere oorsprong: textielverharders en structuurpoeder. Wat hard lijkt, ontstond uit iets zachts. Net zoals veerkracht.

Voor wie een moeilijke periode heeft doorleefd.
Voor wie opnieuw energie voelt stromen.
Voor wie weet dat herleven geen vanzelfsprekendheid is, maar een geschenk.

Voor wie een symbool in huis wil van opwaartse kracht en nieuw begin.

Dit werk vond al zijn thuis.
Voel je je geraakt door dit verhaal of herken je jezelf in deze fase van herleven?
Ik maak ook werken op maat die vertrekken vanuit een persoonlijke betekenis of levensmoment. Je mag me steeds vrijblijvend contacteren.