De schoonheid van imperfectie.

In mijn werk onderzoek ik de schoonheid van imperfectie. Dit handschrift vormt de kern van mijn studie Modevormgeving aan de Academie Beeldende Kunsten Maastricht.
Ik ben voortdurend op zoek naar onregelmatige structuren en sporen van het maakproces: losse draden, foutjes, ladders. Ze tonen het handschrift van de maker en maken de kwetsbaarheid van het materiaal zichtbaar. Voor mij zijn dit geen imperfecties, maar tekenen van leven.
Textiel is voor mij meer dan een material. Het is een metafoor voor herinnering. Elke draad verbindt verleden en heden; de littekens vormen patronen.
Ik werk graag met restanten en gerecycled materiaal. Ook dit project bestaat uit tweedehands garen en vodden van afgedankte kleding. De werkjes zijn geweven op handweeframen van ongeveer 30 bij 40 centimeter: kleine tapisserie-weefsels die ik op mijn eigen manier vormgeef. Vaak begin ik met een eenvoudige linnenbinding, waarbij ik intuïtief steken oversla. Het garen bepaalt de structuur – ik volg, observeer en reageer.
Bij deze weefsels start ik zonder uitgewerkt ontwerp of vooraf bepaalde compositie. Gaandeweg ontstaat de verbinding.Tijdens het weven voeg ik kleuraccenten toe – soms bedachtzaam, soms impulsief. In die voortdurende dialoog tussen mij en het materiaal schuilt voor mij de essentie van het weven: ik weef een verhaal.
Mijn ambitie is om er honderd te maken, één per week. Uiteindelijk wil ik de reeks tonen, wellicht eenvoudigweg in mijn studio in Eindhoven: de plek waar dit onderzoek naar imperfectie zijn ritme heeft gevonden.
Mascha van Wely
Instagram: Draadje voor draadje