Tijd kruipt onder de huid

Tijd kruipt onder de huid.
Het lichaam sluit wat ooit openlag, maar vergeet niet zomaar wat het heeft meegemaakt. Een wond wordt een litteken, een barst wordt onderdeel van de huid.

Dit werk gaat over de traagheid van helen. Over wat verandert wanneer tijd zijn werk doet — en over wat juist blijft. Want genezen betekent niet terugkeren naar hoe het was. Wat geheeld is, draagt het verleden verder mee.