Rooth ball

Deze monumentale, hangende sculptuur is een ode aan het verborgen wortelstelsel en de esthetiek van natuurlijke vertakkingen. De installatie focust specifiek op bifurcaties: het wiskundige principe waarbij een lijn zich telkens in tweeën splitst en dat in theorie oneindig kan doorgaan. Vanuit de hoogte stort een dichte, organische massa van stugge, bruine draden naar beneden. Eenmaal op de bodem aangekomen, kruipt het het over de vloer als een zoekend wortelnetwerk. Het werk maakt de onzichtbare architectuur van de ondergrondse natuur tastbaar. Het viert de oneindige complexiteit en de brute overlevingskracht van het leven dat zich onder onze voeten vertakt.