when they lived happily ever after
In deze reeks maak ik een trage tijdreis naar het verleden. Vertrekkend vanuit oud fotomateriaal uit mijn eigen familiearchief, breng ik beelden en herinneringen opnieuw tot leven. Het zijn sporen van mensen, momenten en verhalen die ooit tastbaar waren, maar stilaan vervagen in de tijd.
In mijn werk onderzoek ik wat blijft en wat verloren gaat. Welke herinneringen dragen we met ons mee? Welke patronen en verhalen worden van generatie op generatie doorgegeven? Wie blijft zichtbaar en wie verdwijnt naar de achtergrond, in de schaduw van de geschiedenis?
Het verleden ontvouwt zich niet in één beweging, maar vraagt tijd. Het is een traag proces van kijken, herinneren en herinterpreteren. Beelden worden opnieuw gelezen, verhalen krijgen andere betekenissen en wat ooit vanzelfsprekend aanwezig was, vervaagt langzaam.
Wat overblijft, zijn fragmenten, schaduwen en sporen. Misschien is dat uiteindelijk wat we allemaal worden: verhalen, langzaam opgenomen in de tijd.