Echo van lente

In dit werk staan viooltjes centraal als een beeld van lentelijke vernieuwing en innerlijke stilte. Ze zijn niet  enkel een botanisch motief, maar ook een teken van de kwetsbaarheid en de veerkracht van het natuurlijke leven. De bloemen zijn licht en zonder gedetailleerde uitwerking geschilderd, maar hun herkenbare vorm blijft behouden. Ze verschijnen als een levend, maar ingetogen beeld dat balanceert tussen aanwezigheid en vervaging. De donkere omlijstende vlek versterkt de stabiliteit van de compositie en benadrukt tegelijk de vergankelijkheid van de bloemen, die zich lijken te tonen als een kortstondige aanwezigheid in de ruimte van het beeld.