108. The Girl with the green Cardigan

Mijn olieverfschilderijen verkennen de stille ruimtes tussen realiteit en verbeelding en weven momenten van introspectie, herinnering en surrealistische verbondenheid met elkaar. Door middel van heldere kleuren en ingewikkelde details nodig ik kijkers uit om even stil te staan, na te denken en hun eigen verhalen te vinden in de dromerige werelden die ik creëer

In mijn werk probeer ik de subtiele wisselwerking tussen het tastbare en het verbeelde vast te leggen. Elk schilderij is een verhaal – soms gefluisterd, soms gedurfd – waarin alledaagse objecten en figuren worden getransformeerd door de lens van het magisch realisme. Ik voel me aangetrokken tot momenten van kwetsbaarheid, intimiteit en stille contemplatie, waarbij ik de taal van olieverf gebruik om niet alleen weer te geven wat gezien wordt, maar ook wat er onder de oppervlakte gevoeld wordt.

Mijn composities tonen vaak solitaire figuren of intieme duo's, omgeven door rijk getextureerde stoffen, vintage koffers of onverwachte metgezellen. Deze elementen dienen als metaforen voor herinnering, verlangen en de emotionele last die we dragen. Het samenspel van licht en schaduw, de tactiele kwaliteit van huid en stof, en de zorgvuldige aandacht voor gebaren werken samen om een gevoel van tijdloosheid en introspectie op te roepen.

Magisch realisme stelt me in staat de grenzen tussen het reële en het surrealistische te vervagen en nodigt kijkers uit om een wereld binnen te stappen waar het gewone buitengewoon wordt. Met mijn kunst hoop ik een ruimte voor reflectie te creëren – een plek waar kijkers in contact kunnen komen met hun eigen dromen, herinneringen en innerlijke wereld.