Antico Tesoro

Sommige schatten worden niet gevonden, maar ontstaan.

De afgelopen twee maanden (mei, juni 2026) verzamelde ik fysiek herinneringen. Tijdens wandelingen langs zowel aan de Vlaamse kust alsook in Camogli en Rapallo in Liguria, nam ik kleine stukjes van de zee met me mee: oesterschelpen, zand, verweerde grassen en wortels.

Die herinneringen kregen een plekje in Antico Tesoro. 

De corrosiekleuren laten de vaas lijken alsof ze jarenlang op de bodem van de zee heeft gerust, gevormd door zout, water en tijd.

Voor mij is dit meer dan ‘een vaas’. Het is een verzameling van dierbare momenten, momenten met mensen die veel betekenen en van twee kusten die thuis zijn, elk op een andere manier. Specifieke herinneringen die voortleven in klei.

Antico Tesoro. Een vaas met een verhaal. Een vaas met een ziel.