Onderhuids

“Misschien is dat wel het wezen van de kunst: het ritueel bezweren van de existentiële menselijke angst. Het is een betovering die zich richt op de Ander, die bij het aanschouwen van het kunstwerk iets herkent, die zijn hoogst eigen andersheid opent naar de kwetsbaarheid van de medemens. Kunst kan deze kwetsuren tonen: soms heel rechtstreeks, in een rauwe vreselijkheid; soms heel subtiel, in gesublimeerde verschuiving. Intermenselijke communicatie kan op dat vlak bijzonder onhandig en verwarrend zijn. De creatieve taal, in al haar vormen, kan een barst creëren in de inbunkering die ons allen kenmerkt in deze tijden van al te individueel zijn. De kunst is daarin paradoxaal – de voorlaatste paradox in dit boek, maar misschien wel degene met de grootste gevolgen: een uiterst individuele uitdrukking van een authentiek verhaal weerspiegelt er aan een even individuele nood van een ander. Soms onverwacht, soms verwarrend of bedreigend. Verbindend, aansluitend, verknopend, hechtend.” 

Uit: ‘De Wereld van De Wachter’, Dirk De Wachter (Lannoo Campus, 2019)

—

Gemengde techniek op gebruikt theezakje | 36,3 x 26,3 cm incl. lijst Artglass AR 70