Suzy en Cheryl

Via dubbelportretten  wil ik de communicatie tussen mensen op een feest onderzoeken.

Wat is het doel van een feest vandaag in tijden van neoliberale waanzin? Is het de plek waar men zich kwetsbaar kan opstellen en moeilijkheden kan bespreken onder vrienden, waar men een schouder kan vinden, een luisterend oor, medeleven?

Of is et een plek waar men kan tonen hoe succesvol men is: aankomst met dure wagen, mooie kleren als ware het feest een catwalk en een batterij hagelwitte tanden? Een plek waar problemen niet bestaan en waar men roept dat alles goed gaat, waar men naar bevestiging vist, glimlacht en de ware gevoelens verbergt achter een blinkende façade?

Wie verlaat het feest als eerste?