What have you got to say?

Kringwinkel reflects. 

Mogen we met Artman onze oorlog verder zetten tegen de eenheidsworst, tegen onze falende maatschappij en de wraakroepende vernietigingsdrang van onze soort? We steken in elk geval een middenvinger van ironie omhoog. Herhaaldelijk. Maar de middenvinger is er ook vaak eentje omdat het verdriet te groot wordt. Het vooruitgangsoptimisme bleek vooral een zwaard met twee kanten te zijn. Hier staan we dan. En wat nu?