Wonderbare ommekeer

Wonderbare ommekeer is een visueel poëzie monument voor mijn jongere zusje die op 44-jarige leeftijd overleed. De basis is een pagina uit een boekje uit 1923, dat ik kreeg van mijn eveneens overleden vader. Het paginacijfer 44 vormt het anker van dit gedicht.

De term 'black-out' verwijst niet alleen naar de kunsttechniek, maar ook naar verlies van bewustzijn. Tijdens het waken bij haar laatste adem, op het moment dat de kleur uit haar gezicht wegtrok, voelde ik een fysieke reactie in mijn keel — alsof haar kracht en liefde op dat exacte moment naar mij overgingen. Door woorden handmatig weg te strepen in de historische tekst, zocht ik naar de essentie van deze ongrijpbare, spirituele ervaring. De overgebleven zinnen weerspiegelen die transformatie: de diepe weemoed van het verlies, maar ook de geboorte van een blijvende, voelbare verbinding.