Nahal Aryan schildert haar verlangen naar thuis en de zoektocht naar geborgenheid op een nieuwe plek.
Nahal Aryan groeide op in de Iraanse stad Shiraz en verhuisde twee en een half jaar geleden naar België. Ze woont nu in Hasselt, waar ze in januari haar master Schilderkunst aan de PXL-MAD School of Arts behaalde. Ze studeerde af met de reeks Liminality, een begrip dat duidt op een overgangsfase tussen twee werelden of situaties.
Nahal: ‘De werken in deze serie gaan over mijn persoonlijke ervaring met migratie. Voor mij is dat niet alleen een geografisch gebeuren, niet alleen een fysieke verplaatsing van de ene plaats naar de andere. Migratie hervormt je identiteit. Je moet noodgedwongen afstand nemen van familie en vrienden, maar ook van je taal en cultuur. Het leidt tot een toestand van opschorting, tussen thuis en ballingschap, tussen vertrek en aankomst. Met Luminality toon ik die bevreemdende tussenruimte, die niet echt veilig aanvoelt. De figuren in mijn schilderijen lijken dan ook zoekende in die surreële wereld waar niets vertrouwd is, zwevend tussen hemel en aarde.’
De sfeer in het recent werk van Nahal balanceert tussen melancholie en hoop en brengt een hoogst persoonlijk verhaal, dat ook universeel leesbaar is.
Nahal: ‘Mijn werken tonen het verlangen naar thuis, maar ook de zoektocht naar geborgenheid op een nieuwe plek. Ondanks die moeilijke situatie en de spanning in mijn thuisland Iran wil ik niet pessimistisch zijn. Ik geloof dat alles voortdurend in beweging is. Zo ontwikkel ik ook een nieuwe visuele taal die bij mijn nieuwe situatie past. Ik wil graag communiceren met de kijker en hoop dat die begrijpt wat ik wil vertellen en de spanning voelt die ik met mijn werk oproep.’
Nahal behaalde twaalf jaar geleden haar bachelor Schilderkunst in Iran. Haar werk is geëvolueerd, maar de aandacht voor kleur en texturen vormt een constante in haar schilderijen.
Nahal: ‘In mijn gebruik van sterke kleuren herken je de invloed van Perzische miniaturen, die een heel lange traditie kennen en terugvoeren tot de klassieke oudheid. De kleuren in Iraanse schilderkunst zijn niet alleen decoratief, maar dragen een diepe symbolische en emotionele betekenis.Ook de herhaling van patronen, figuren en texturen die je in mijn werk aantreft, legt die link. Elk element draagt betekenis en door die te herhalen leg ik de nadruk op de voortdurende beweging die ons bestaan kenmerkt.
Ik vertrek vaak van een bezorgdheid waar ik over wil vertellen en die ik wil ombuigen. Foto's en dan vooral natuurbeelden vormen vaak het uitgangspunt. Ik zet ze eerst om naar een schets, waarbij ik de realiteit loslaat. Ik verander kleuren, texturen en voeg surrealistische elementen toe, zoals terugkerende patronen en figuren in beweging. Die schetsen vormen een stevige basis voor mijn schilderijen. Ik werk bijna uitsluitend met acryl. Het medium past goed bij mijn werk en mijn manier van verf op het doek brengen. Ik probeerde ook al schilderen met olieverf uit, maar dat lag me minder. Misschien komt dat door de ernst die schilderen met olieverf bij me oproept.’
Het einde van haar opleiding betekent voor Nahal een nieuwe stap in haar schildersloopbaan. Ook de gevaarlijke situatie in haar thuisland zet haar aan om nieuwe thema’s aan te boren in haar werk.
Nahal: ‘Op dit moment bevindt Iran zich in een situatie die aanvoelt als oorlog. Veel van mijn medeburgers en ikzelf hebben daar een heel ongewoon gevoel bij: ondanks de angst en onzekerheid is er ook opluchting en zelfs hoop, omdat sommige krachten en structuren die ons volk bijna een halve eeuw lang schade hebben berokkend door middel van geweld en onderdrukking, lijken te verzwakken. Het is een vreemde en tegenstrijdige emotionele toestand die voor mensen van andere nationaliteiten misschien moeilijk te begrijpen is: het gewicht van oorlog voelen en tegelijkertijd het gevoel hebben dat er iets gezuiverd wordt, alsof een pijnlijk proces ruimte maakt voor een nieuw begin. Het voelt alsof de duisternis langzaam plaats maakt voor het licht. Deze complexe emotionele toestand, dit naast elkaar bestaan van conflict en hoop, heeft momenteel een sterke invloed op mijn werk en op de thema's die ik in mijn schilderijen verken.’
Nahal Aryan stelt tentoon: Currents 12: Camping Out, groepstentoonstelling bij Jester, Genk, Nog tot 10 mei 2026.
Nahal Aryan
°1990
Woont en werkt in Hasselt.
Verbeeldt in haar werk het gevoel van ontheemding en de zoektocht naar een nieuwe houvast.