Bevroren reekalf ( Frozen fawn)

Bevroren Reekalf is een werk dat ontstond uit een moment van pure intuïtie, mijn handen die de klei kneedden, zoekend naar iets dat ik niet met woorden kon benoemen. 

Die amberbruine glazuurlaag die ik aanbracht, voelt als mijn eigen huid. Warm, doorleefd, vol verhalen. Ik wilde geen scherpe lijnen of duidelijke antwoorden. Ik wilde dat gevoel vastleggen dat ik soms heb alsof ik zweef tussen wie ik ben en wie ik zou kunnen zijn, tussen beweging en stilstand, tussen adem en verstilling.

Wanneer ik over het oppervlak van mijn sculptuur streel, voel ik hoe het licht anders valt met elke aanraking, met elke beweging. Net zoals mijn eigen gemoedstoestand verschuift. Is het een dier dat rust zoekt? Ben ik het zelf, liggend in bescherming? Of is het gewoon... een moment, bevroren in de tijd, waarin ik eindelijk kon ademen?

Die paradox van de titel – bevroren, maar toch levend dat ben ik. Stilstaand in momenten van pijn of twijfel, en toch altijd in beweging, altijd zoekend. 

Voor mij is dit reekalf mijn uitnodiging aan de wereld om stil te staan. Om even niet te hoeven rennen of vechten, maar gewoon te zijn. Glazuur en klei als metafoor voor kwetsbaarheid en kracht, voor de schoonheid van gewoon... aanwezig zijn.