Beertje-Ourson (Teddy bear)

Beertje-Ourson is een sculptuur die iets dieps in mij raakt, dat zachte, kwetsbare deel van mijn kindertijd dat ik altijd bij me draag.

Ik heb gekozen voor klei, een materiaal dat ik met mijn eigen handen kon vormen en beschilderen. Elke streek primaire kleur die ik aanbracht, het geel van zijn kop, het groen van zijn lijf, de regenboog van zijn pootjes – voelde als het terugvinden van een verloren herinnering. Ik wilde niet zomaar een teddybeer maken; ik wilde mijn beer maken. De beer die mij troostte, die mijn tranen droogde, die begreep wat ik niet kon verwoorden.

Wat me nog steeds ontroert is het contrast dat ik creëerde: die harde, gestructureerde structuur tegenover de zachte herinneringen die hij oproept. Wanneer ik mijn vingers over zijn oppervlak laat glijden, voel ik die spanning tussen wie ik toen was en wie ik nu ben. Hij is hard geworden, net als ik. Maar de warmte, die vreugde, die onschuld die blijft doorschijnen in elke kleur die ik koos.

Beertje-Ourson vertelt mijn verhaal over onschuld en groei, over de diversiteit van emoties die me hebben gevormd. Hij is een deel van mijn ziel, een getuige van wie ik was en wie ik ben geworden.