Breuklijn

Dit schilderij vertrekt duidelijk vanuit een gelaagde fotocollage: horizontale landschappelijke stroken uit Canada vormen de basis. Lucht, water, bergen, bomen en mist werden geconstrueerd tot één abstract geheel. De kleuren bewegen in een rustige, natuurlijke band van blauw, wit, grijs en bruin. 

Tussen die zachte, bijna harmonische lagen snijdt een rode strook door het midden. Het rood breekt het beeld open: het onderbreekt de rust, zet de compositie op scherp en voorkomt dat het geheel oplost in één doorlopende massa. Het maakt het werk minder beschouwend en meer aanwezig. 

Het werk is een resultaat van experiment en durf, waarin landschap, herinnering en abstractie elkaar raken.