Erosion of Form

In Erosion of Form verkent de kunstenaar de relatie tussen sculpturale vorm en oppervlak als drager van betekenis. Door een gelaagde toepassing van aardse pigmenten ontstaat een huid die refereert aan natuurlijke patina en erosieprocessen. De abstracte vorm balanceert tussen landschappelijke en lichamelijke associaties, waardoor het werk zowel een organische als een contemplatieve aanwezigheid krijgt. Het beeld nodigt uit tot een trage, zintuiglijke waarneming waarin licht, textuur en kleur voortdurend van betekenis veranderen.